Małe dzieci nie posiadają jeszcze przekonań i programów pochodzących od ich opiekunów. Mają tendencję do poznawania świata samodzielnie poprzez doświadczanie jego elementów, obserwację reakcji na nie oraz klasyfikowanie, co jest zgodne z ich odczuciem. Z biegiem czasu ocena własna zostaje zastąpiona przez utarte schematy myślowe, czyli programowanie umysłu pochodzące z wpływów środowiska. Dorosły człowiek przestaje zadawać sobie pytania o to, co jest dla niego korzystne. Uznaje on jako swoje to, co dla większości ludzi w jego otoczeniu jest czymś właściwym.

Zwracamy Ci uwagę na to dziecięce spojrzenie na siebie i na świat oraz na to, by ponownie zacząć zadawać sobie pytania, co jest dla Ciebie właściwe. To powinien być Twój własny wybór a nie wybór pochodzący z zewnątrz. Jak wyglądałby Twój świat, gdybyś przypomniał sobie o swojej dawnej radości odkrywania?

Gdy udajesz się na wycieczkę z przewodnikiem, odwiedzasz z nim miejsca przewidziane w planie tej wycieczki. Podążanie za przewodnikiem skutkuje tym, że wędrujesz określoną przez niego ścieżką, zamiast podążać własnym, dopasowanym do Ciebie szlakiem.

Stwórz własną mapę miejsc, które chcesz odwiedzić, bo masz wtedy możliwość zdecydować sam, które z nich są dla Ciebie istotne. Nie chodzi tu o to, by przestać słuchać innych, lecz by nie oddawać kontroli temu, co mówią.

Odnajdź swoją prawdę

Aby odnaleźć swoją prawdę, często trzeba przejść przez dekonstrukcję rzeczywistości zbudowanej przez umysł. Jest to droga prowadząca przez ciszę i osamotnienie, nie wydeptana przez nikogo wcześniej, bez drogowskazów. Ta droga nie jest łatwa a umysłowi trudno jest ją zrozumieć.

Pozwól sobie na porzucenie dotychczasowej definicji tego, kim jesteś oraz wyobrażenia o tym, jaki do tej pory był Twój cel. Może to zniszczyć Twoje wewnętrzne złudzenie, że coś było takie, jak interpretował to Twój umysł. Ale to właśnie dzięki temu wchodzisz na drogę, na której świadomie kierujesz swoim życiem. Wchodzisz w stan ciszy. Osiąga się ją przez przeniesienie mechanizmu kontroli percepcji z umysłu do czucia. Zmieniają się reakcje na bodźce ze świata zewnętrznego, ustaje zadawanie pytań z poziomu umysłu. Zaczynasz wtedy docierać do swojej wewnętrznej prawdy.

Naszą intencją jest przede wszystkim pobudzenie Cię do refleksji na temat własnych przekonań i bazujących na nich doświadczeń. Nie dajemy Ci gotowych rozwiązań. Patrz z własnej perspektywy. Poszukuj. Bez poczucia konieczności osiągnięcia ostatecznego celu, bo może oznaczać to zatrzymanie się w miejscu. Zrezygnuj z pomysłu dotarcia gdziekolwiek i odnajdź spokój w niekończącej się podróży.

Rolą strony 12 zmysł jest zaakcentowanie tego, co z naszego punktu widzenia jest na drodze do indywidualnej prawdy istotne. Wszystko, o czym piszemy, powstaje na bazie naszych wglądów i naszego zrozumienia. Treści wglądów udostępniamy na stronie nieuniknione.pl. Są tam pytania, które zadaliśmy sobie wchodząc na tę ścieżkę oraz odpowiedzi, które uzyskaliśmy. Bez interpretacji umysłu.

Sylwia & Marcin

Małe dzieci nie posiadają jeszcze przekonań i programów pochodzących od ich opiekunów. Mają tendencję do poznawania świata samodzielnie poprzez doświadczanie jego elementów, obserwację reakcji na nie oraz klasyfikowanie, co jest zgodne z ich odczuciem. Z biegiem czasu ocena własna zostaje zastąpiona przez utarte schematy myślowe, czyli programowanie umysłu pochodzące z wpływów środowiska. Dorosły człowiek przestaje zadawać sobie pytania o to, co jest dla niego korzystne. Uznaje on jako swoje to, co dla większości ludzi w jego otoczeniu jest czymś właściwym.

Zwracamy Ci uwagę na to dziecięce spojrzenie na siebie i na świat oraz na to, by ponownie zacząć zadawać sobie pytania, co jest dla Ciebie właściwe. To powinien być Twój własny wybór a nie wybór pochodzący z zewnątrz. Jak wyglądałby Twój świat, gdybyś przypomniał sobie o swojej dawnej radości odkrywania?

Gdy udajesz się na wycieczkę z przewodnikiem, odwiedzasz z nim miejsca przewidziane w planie tej wycieczki. Podążanie za przewodnikiem skutkuje tym, że wędrujesz określoną przez niego ścieżką, zamiast podążać własnym, dopasowanym do Ciebie szlakiem.

Stwórz własną mapę miejsc, które chcesz odwiedzić, bo masz wtedy możliwość zdecydować sam, które z nich są dla Ciebie istotne. Nie chodzi tu o to, by przestać słuchać innych, lecz by nie oddawać kontroli temu, co mówią.

Aby odnaleźć swoją prawdę, często trzeba przejść przez dekonstrukcję rzeczywistości zbudowanej przez umysł. Jest to droga prowadząca przez ciszę i osamotnienie, nie wydeptana przez nikogo wcześniej, bez drogowskazów. Ta droga nie jest łatwa a umysłowi trudno jest ją zrozumieć.

Pozwól sobie na porzucenie dotychczasowej definicji tego, kim jesteś oraz wyobrażenia o tym, jaki do tej pory był Twój cel. Może to zniszczyć Twoje wewnętrzne złudzenie, że coś było takie, jak interpretował to Twój umysł. Ale to właśnie dzięki temu wchodzisz na drogę, na której świadomie kierujesz swoim życiem. Wchodzisz w stan ciszy. Osiąga się ją przez przeniesienie mechanizmu kontroli percepcji z umysłu do czucia. Zmieniają się reakcje na bodźce ze świata zewnętrznego, ustaje zadawanie pytań z poziomu umysłu. Zaczynasz wtedy docierać do swojej wewnętrznej prawdy.

Naszą intencją jest przede wszystkim pobudzenie Cię do refleksji na temat własnych przekonań i bazujących na nich doświadczeń. Nie dajemy Ci gotowych rozwiązań. Patrz z własnej perspektywy. Poszukuj. Bez poczucia konieczności osiągnięcia ostatecznego celu, bo może oznaczać to zatrzymanie się w miejscu. Zrezygnuj z pomysłu dotarcia gdziekolwiek i odnajdź spokój w niekończącej się podróży.

Rolą strony 12 zmysł jest zaakcentowanie tego, co z naszego punktu widzenia jest na drodze do indywidualnej prawdy istotne. Wszystko, o czym piszemy, powstaje na bazie naszych wglądów i naszego zrozumienia. Treści wglądów udostępniamy na stronie nieuniknione.pl. Są tam pytania, które zadaliśmy sobie wchodząc na tę ścieżkę oraz odpowiedzi, które uzyskaliśmy. Bez interpretacji umysłu.

Sylwia & Marcin

Czy potrafisz odpowiedzieć na pytania, kim jesteś i co Cię definiuje? Czy jesteś tym, kim myślisz, że jesteś? Czy tym, kim czujesz, że jesteś? Rozgraniczenie tego, co pochodzi z zewnątrz, czyli z Twojego umysłu, od tego, co płynie z wewnątrz Ciebie, z czucia, jest niezbędne w odnalezieniu Twojej prawdziwej tożsamości. Pozwala to na pozbycie się ograniczeń i zintegrowanie z Tobą tego, co jest z Tobą zgodne.

Przyjrzyj się swoim myślom, jakby należały do kogoś innego i pojawiały się w Tobie po raz pierwszy. Czy nadal utożsamiasz się z tym, co było zgodne z Tobą jakiś czas temu? Czy Twoje myśli i emocje są naprawdę Twoje, jakie jest ich źródło, skąd one pochodzą? Czy płyną one z Twojego wnętrza? Czy może pochodzą z archiwum treści zasłyszanych u innych i uznanych przez Twój umysł za Twoje własne? Ile z nich jest Twoją prawdą i Twoją rzeczywistością?

Zdarza się, że prawda nie jest odzwierciedleniem stanu faktycznego, lecz wystarczająco często powtarzanym przekonaniem. Mogłoby ono już dawno zniknąć z Twojej przestrzeni, gdyby nie było zasilane Twoją uwagą. Umysł posiada zdolność tworzenia nierzeczywistego obrazu Ciebie. Łatwo jest to przeoczyć, gdy traci się uważność.

Umysł jest jak szafa pełna ubrań i dodatków. Jeśli nie robisz regularnie przeglądu jej zawartości, by dopasować garderobę do swoich potrzeb, może się w pewnym momencie okazać, że część rzeczy od dawna na Ciebie nie pasuje. Co jakiś czas porządkujesz również swoją przestrzeń, oddajesz lub wyrzucasz rzeczy, których nie będziesz już używać. Czy tak samo dbasz o porządek w swoim umyśle?

Gdy jesteś w sytuacji, w której steruje Tobą umysł, rozpoznasz to po tym, że automatycznie bronisz swojego zdania i nie zastanawiasz się nawet, czy warto byłoby je zmienić. Jeśli pozwolisz odejść temu, co przechowujesz w swoim wewnętrznym katalogu pod hasłem iluzja, zrobisz wolne miejsce na nowe odkrycia.

Małe dzieci nie posiadają jeszcze przekonań i programów pochodzących od ich opiekunów. Mają tendencję do poznawania świata samodzielnie poprzez doświadczanie jego elementów, obserwację reakcji na nie oraz klasyfikowanie, co jest zgodne z ich odczuciem. Z biegiem czasu ocena własna zostaje zastąpiona przez utarte schematy myślowe, czyli programowanie umysłu pochodzące z wpływów środowiska. Dorosły człowiek przestaje zadawać sobie pytania o to, co jest dla niego korzystne. Uznaje on jako swoje to, co dla większości ludzi w jego otoczeniu jest czymś właściwym.

Zwracamy Ci uwagę na to dziecięce spojrzenie na siebie i na świat oraz na to, by ponownie zacząć zadawać sobie pytania, co jest dla Ciebie właściwe. To powinien być Twój własny wybór a nie wybór pochodzący z zewnątrz. Jak wyglądałby Twój świat, gdybyś przypomniał sobie o swojej dawnej radości odkrywania?

Gdy udajesz się na wycieczkę z przewodnikiem, odwiedzasz z nim miejsca przewidziane w planie tej wycieczki. Podążanie za przewodnikiem skutkuje tym, że wędrujesz określoną przez niego ścieżką, zamiast podążać własnym, dopasowanym do Ciebie szlakiem.

Stwórz własną mapę miejsc, które chcesz odwiedzić, bo masz wtedy możliwość zdecydować sam, które z nich są dla Ciebie istotne. Nie chodzi tu o to, by przestać słuchać innych, lecz by nie oddawać kontroli temu, co mówią.

Aby odnaleźć swoją prawdę, często trzeba przejść przez dekonstrukcję rzeczywistości zbudowanej przez umysł. Jest to droga prowadząca przez ciszę i osamotnienie, nie wydeptana przez nikogo wcześniej, bez drogowskazów. Ta droga nie jest łatwa a umysłowi trudno jest ją zrozumieć.

Pozwól sobie na porzucenie dotychczasowej definicji tego, kim jesteś oraz wyobrażenia o tym, jaki do tej pory był Twój cel. Może to zniszczyć Twoje wewnętrzne złudzenie, że coś było takie, jak interpretował to Twój umysł. Ale to właśnie dzięki temu wchodzisz na drogę, na której świadomie kierujesz swoim życiem. Wchodzisz w stan ciszy. Osiąga się ją przez przeniesienie mechanizmu kontroli percepcji z umysłu do czucia. Zmieniają się reakcje na bodźce ze świata zewnętrznego, ustaje zadawanie pytań z poziomu umysłu. Zaczynasz wtedy docierać do swojej wewnętrznej prawdy.

Naszą intencją jest przede wszystkim pobudzenie Cię do refleksji na temat własnych przekonań i bazujących na nich doświadczeń. Nie dajemy Ci gotowych rozwiązań. Patrz z własnej perspektywy. Poszukuj. Bez poczucia konieczności osiągnięcia ostatecznego celu, bo może oznaczać to zatrzymanie się w miejscu. Zrezygnuj z pomysłu dotarcia gdziekolwiek i odnajdź spokój w niekończącej się podróży.

Rolą strony 12 zmysł jest zaakcentowanie tego, co z naszego punktu widzenia jest na drodze do indywidualnej prawdy istotne. Wszystko, o czym piszemy, powstaje na bazie naszych wglądów i naszego zrozumienia. Treści wglądów udostępniamy na stronie nieuniknione.pl. Są tam pytania, które zadaliśmy sobie wchodząc na tę ścieżkę oraz odpowiedzi, które uzyskaliśmy. Bez interpretacji umysłu.

Sylwia & Marcin